FIRST MOMENT OF LOST

Ik krijg echt zo veel leuke en lieve berichtjes van jullie! Zelf nu, nu het wat stiller was op mijn blog. Zo leuk, dankjewel. De meeste berichtjes die ik krijg zijn nog steeds gerelateerd aan de blogs over het verlies van mijn moeder. Ik kreeg van de week een mail van iemand die rond dezelfde tijd als ik mijn moeder verloor zei haar vader. Ze schreef dat ze heel veel aan mijn blogs heeft gehad, en dat vond ik zo lief. Voelde me zo vereerd. Zo bizar dat andere mensen echt wat hebben aan mijn gedachten gang die ik gewoon opschrijf en deel. Ze vroeg me ook hoe ik de aller eerste momenten van het verlies accepteerde en meemaakte. En dat inspireerde me voor deze blog.

‘Ik voel me leeg, onrustig en ik weet niet zo goed wat ik met mijzelf aan moet. Ik wil mij niet zo voelen, ik wil niet geconfronteerd worden met de dood en ik wil absoluut niet mijn moeder verliezen’.

Om half 2 ’s middags gebeurde het. We wisten het in de ochtend al, en het zat er aan te komen na 3 dagen in een rollercoaster op de IC te leven.

Op het moment de arts bij het bed kwam te staan, wist ik al genoeg. Het duurt niet lang meer. En toen, toen was mijn moeder overleden.

Ze is in haar slaap/coma over leden. Heel vredig en ik denk pijnloos. Op het moment dat de Arts zei, ze is overleden. Gecondoleerd. Overviel mij een gevoel die ik niet kende. Mijn aller eerste reactie was overleven en eigenlijk was ik heel erg kalm. Iedereen bellen, en alles meteen willen regelen. Ik nam en wou heel erg de touwtjes in handen nemen van alles. Maar een paar uur later hoe hard ik ook alles probeerde, mijn concentratie was helemaal weg. Het is niet dat ik verdrietig was en daardoor afgeleid. Maar er zat een misselijkmakende knoop in mijn buik die niet weg wilde gaan. Het voelde alsof ik verstikt was en opgesloten zat.

Daarnaast vond ik het echt heel lastig hoe ik moest reageren op andere mensen. Iedereen was heel erg lief voor mij en ik werd overspoeld door berichten en telefoontjes. Ik kon zelf helemaal niet goed bevatten dat ze er niet meer was. En dat vrijwel onbekende voor mij, mij appte en belde vond ik heel raar. En dat snapte ik niet zo goed. Ik dacht alleen maar waarom raakt het die mensen zo erg en zijn hun verdrietig en zit ik hier heel rustig en kalm van alles te regelen met mijn volle 100% verstand. Als ik hier naar terug kijk, nam ik mijzelf eigenlijk niet serieus en zeker mijn gevoelens niet. Ik zat in de overlevingsmode en het besef was er absoluut nog niet toen.

Wat mij heel erg heeft geholpen, is om daar open over te zijn. Naarmate ik er met meer mensen over sprak, kwam ik tot de conclusie dat ik mijzelf er eigenlijk voor schaamde en dat ik de gevoelens eigenlijk niet wilde toelaten. Ik wilde niks voelen. Ik heb heel veel geleerd en ben sterker geworden. Ik heb meer zelfkennis gekregen en weet welke tools mij kunnen helpen.

Op het moment dat je hoort dat een dierbare van je overleden is, gaan er allemaal gevoelens door je heen. De een kan boos worden, de ander gaat huilen en weer een ander krijgt een onbestemd gevoel. Wat het ook is, het is allemaal  normaal. Hoogstwaarschijnlijk krijg je, net zoals ik, heel veel vragen over jezelf, de dood, maar ook over het leven. Dat zijn allemaal vragen waar geen goed of slecht antwoord op is, als er al überhaupt een antwoord op is. Het enige wat ik zeker weet, is dat ik in therapie veel tools heb gekregen om hiermee om te gaan. Ik weet nu wat ik nodig heb om hier op een gezonde manier mee om te kunnen gaan.

Rouw is iets heel raars. Het komt met golven. Het ene moment is het daar in alle hevigheid terwijl het op een ander moment voorgoed verdwenen lijkt te zijn. De gevoelens kunnen heel rauw aanvoelen en heel verwarrend zijn, maar de acceptatie van die gevoelens is de eerste stap naar het verwerken ervan.

 

3 Comments

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s