ONGEMAKKELIJKE MOMENTEN

Iedereen heeft wel eens van die momenten waarbij je je een beetje opgelaten voelt, of een beetje veel. No shame vandaag, en deel mijn ongemakkelijke momenten uit het dagelijkse leven met jullie.

Naar iemand zwaaien of lachen die toch iemand anders blijkt te zijn

Je loopt ergens op straat of bent in een gebouw en opeens zie je een bekende. Denk je. Terwijl je heel hard je best doet om contact te maken, zwaaien, roepen, helloooo thereeeee ontdek je dat het iemand anders is. Oeps.

Iemands naam niet meer weten

En als je dan wel die bekende bent tegengekomen, dan zul je altijd zien dat je geheugen je nét op dat moment voledig in de steek laat. Shiiiit, hoe heet hij/zij toch ook alweer?

Als je een deur openhoudt voor degene die achter je loopt en die te langzaam is

Ken je dat, dat je beleefd een deur voor iemand openhoudt, en dat je daar uiteindelijk wel een klein beetje spijt van hebt als je een halve minuut later nog steeds semi ongemakkelijk glimlachend bij die deur staat? Terwijl diegene op slakkentempo vooruit schuift, maar wel al heel duidelijk was dat je op hem/haar wachtte bij de deur, waardoor afhaken en alsnog doorlopen ook geen optie meer is…

Als je een deur toch maar niet openhoudt en ook dat niet goed uitpakt

Dus de volgende keer kies je eieren voor je geld en laat je de deur gewoon dichtvallen als er niet iemand vlak achter je loopt. Maar ja, dan zal je net zien dat diegene toch wat sneller loopt dan je had ingeschat, waardoor de deur vlak voor z’n neus vrolijk op en neer zwiept.

Als iemand voor jóú die deur openhoudt

En natuurlijk gebeurt het ook wel eens dat jij het lijdend voorwerp bent van een deuren-situatie. Waardoor je al snelwandelend richting een deur gaat omdat je je plaatsvervangend ongemakkelijk voelt voor degene die daar op jou wacht… Of dat ze de deur gewoon voor neus dicht trekt, ‘jaja dat had ik gisteren nog’ Lucky me….

Als iemand een code of nummer voor je opnoemt en dat te langzaam doet

Dit kan aan mij liggen, maar ik vind het altijd een tikje irritant als iemand iets te langzaam opnoemt.

“06…”

– (ja, daar begint elk mobiel nummer mee…)

“…13… ”

– “Ja?”

“…24…”

– “JA?!”

“…8…9…”

– “JAAAAAA?!”

Oké, misschien ben ik gewoon een beetje ongeduldig… 😉

Als je ziet dat iemand ziet dat je een selfie neemt

Ook zoiets: betrapt worden terwijl je een selfie maakt. Beetje jammer als diegene die eerst 10 meter verderop gewoon z’n eigen business aan het minden was je opeens aan gaat staren. En onbeleefd trouwens ook!

 

 

Ik kan eigenlijk nog wel even door gaan, want ik ben de koningin in ongemakkelijke momenten. Maar dit is wel weer genoeg voor vandaag!

Maken jullie ook wel is ongemakkelijke momenten mee? NO SHAME en deel ze hieronder 😀

9 Comments

  1. Heel herkenbaar, ik herken ook heel vaak iemand niet. Of weet de naam niet meer.
    Andre was een keer in het ziekenhuis met Janje bij mij op bezoek. Toen ze weg gingen liep hij te hard door de draaideur die er uit vloog. Andre plat op de grond, een arts erbij. Hoe is het meneer, goed hoor maar ik blijf liggen dan lachen ze niet zo.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s