AFSCHEID VAN VOLWASSENHEID

“Volwassen worden is afscheid nemen van steeds meer vormen van jezelf die je ooit had kunnen zijn en de beperkingen aanvaarden van de persoon die je merkt te zijn geworden.” (Een tafel vol vlinders” – Tim Krabbé)

 
Ik ben 23, ‘volwassen’ zeggen ze! Ik merk niks. Toevallig. Niets van die volwassenheid, niets van de personen die ik allemaal niet geworden ben. Lichamelijk volwassen ben ik al lang. Ervaringsvolwassen ben ik ook! Alleen dat geestelijk volwassen worden, dat wil maar niet lukken.
Ik heb dan ook nooit echt afscheid genomen van al die persoonsvormen die ik had kunnen worden, simpelweg omdat ik nooit heb stilgestaan bij wie ik allemaal geweest had kunnen zijn. Ik ken alleen de ik die ik nu ben, inclusief de beperkingen van die ene ik. Ik kan dus eigenlijk alleen maar zeggen, dat ik ondanks alles nog steeds in mijn hoofd jeugdig ben en een beetje kind ben gebleven. Misschien moet ik dan nu maar afscheid nemen van het algehele concept ‘volwassenheid’?

 
Mijn mama zei ooit: “je wordt pas echt volwassen als je ouders er niet meer zijn.” Ze sprak gelukkig niet uit eigen ervaring, maar ik wel deels. Ik weet dat het klopt. Als degene die altijd verantwoordelijk voor jou was er niet meer is, en niet meer in je leven deel kunnen nemen. Ben je ineens jouw eigen verantwoordelijkheid geworden. Dat is volwassenheid door afscheid.

3 Comments

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s