KLEINE MEISJES WORDEN GROOT

Ik ben 22, mijn vriendinnen en vrienden zijn allemaal ouder. Mijn vriend en ik schelen ook 15 jaar. Maar leeftijd zegt echt helemaal niks vind ik. Heb je het leuk, ja? Dan zie ik het probleem niet zo. Eigenlijk ga ik altijd al wel om met mensen die iets ouder zijn.  Maar nu zit ik echt midden in een identiteitscrisis.

Ik was laatst aan de vaste wal in een kleding winkel en ik werd echt uitstekend geholpen maar ik werd de hele tijd met ‘u’ en ‘mevrouw’ aangesproken. Laatst in een restaurant, precies het zelfde! Ik voelde me oud en wou eigenlijk roepen dat ik echt nog niet zo oud ben. Maar wat ben ik dan? Vorige week zaterdag zou ik een fles wijn halen in de supermarkt, ik had niks bij me alleen mijn pinpas. En ik kreeg het echt niet mee. Niet voor dat ik mijn ID zou laten zien. Ben ik dan een meisje, nee, zo voel ik me onderhand ook echt al lang niet meer.. Het is eigenlijk zo als het nummer van Britney Spears ‘i’m not a girl, not yet a woman’.

Volgens de Dikke Van Dale is een vrouw een ‘mens van het vrouwelijke geslacht’. Maar bij het woord vrouw denk ik toch eigenlijk wel aan een volwassen vrouw. Wikipedia zegt het passender wat mij betreft: “Een vrouw is een volwassen mens van het vrouwelijk geslacht. De term vrouw wordt meestal gebruikt voor een volwassene, waar meisje gewoonlijk voor kinderen en tieners.

Het is niet dat ik mezelf niet volwassen voel. Als ik me bezig houd met ‘de grote mensen dingen’ zoals verzekeringen, het huishouden, toen ik de begrafenis van mijn moeder aan het regelen was, werk, toekomst dromen. Juist wel. Voel ik mij hartstikke volwassen en dus een vrouw! Maar aan de andere kant kom ik natuurlijk pas net om de hoek kijken.

Toch kan ik er niet helemaal meer onder uit komen dat ik in veel opzichten geen meisje meer ben. Ik ben echt zoveel meer volwassen geworden dan toen ik 20 was. 2 jaar, maar zoveel verandert. Mijn kledingstijl, mijn houding, mijn denkwijzen, mijn doen en laten en hoe ik in het leven sta. Ik zei altijd als ik 25 ben dan heb ik het helemaal voor elkaar en kan ik alles aan. (Dat duurt nog 3 jaar maar heb heel erg mijn twijfels haha). Maar hoe ouder ik word, hoe meer ik eigenlijk leer dat ‘oude’ mensen ook maar gewoon kinderen in een ouder lichaam zijn. Het leven wordt er niet bepaald makkelijker op als je ouder wordt en stiekem verlangen we allemaal wel eens terug naar die tijd waarin alles zo lekker ongecompliceerd was en het ergste waar je je druk om hoefde te maken of je wel op een feestje uitgenodigd werd en je wel of geen zakgeld kreeg.

Wat zou je zeggen als je moest kiezen? Ik denk dat veel van ons uiteindelijk toch voor ‘vrouw’ in plaats van ‘meisje’ zouden gaan. Maar dat meisje in ons, dat zal altijd wel een beetje blijven als ik naar mijn oma kijk. En dat is maar goed ook, dat houdt je jong!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s