JIJ MAAKTE MIJ TOT WIE IK BEN

We bellen elke dag een half uur, we praten over van alles. Even de dag doorspreken. Ik word bijgepraat over de acties van de dag van mijn zusje, wat te hilarische is. Ook over de familie want ja, jij bent een familie mens.  En zodra ik geen zin had om te bellen of mijn chaotische drukke ikke was, vraag je gaat het wel echt goed? Ik denk dat je even je hoofd leeg moet maken, ga even naar Vlieland of kom even hier!

We praten wat over het leven, over opvoeding, over filosofie. Over wat was, wat is en wat komen gaat. We delen ervaringen. Ik deel mijn inzichten, mijn moeder die van haar. ‘Vroeger was alles beter’, of toch niet? Om tot de conclusie te komen dat we helemaal niet zo verschillend zijn.

ik zat even niet lekker  in mijn vel, maar niemand wist dat nog. ’s Avonds kreeg ik een appje.

‘Iet, je doet het allemaal goed. Trots op je.’ Stuurt mijn moeder. Het raakt me. Nooit wetende dat dat het laatste appje ooit zou zijn.

Mijn moeder en ik hebben altijd een onstuimige relatie gehad, waarbij wederzijds onbegrip ons vaak tot waanzin dreef. We zijn beiden gepassioneerd, koppig en gevoelig. De gemoederen konden hoog oplopen toen ik nog thuis woonde, wat één van de redenen was waarom ik al heel vroeg niet meer thuis woonde. Door schade en schande wordt men wijs en hoewel ik het nog steeds niet altijd met haar eens was zal ze één ding altijd blijven: mijn moeder.

Misschien dat deze korte samenvatting van de afgelopen tweeëntwintig jaar iets meer inzicht geeft in het feit waarom een simpel appje mij zo kan raken. Dat je ondanks uiteenlopende meningen een weg vindt, één waarop er ruimte is voor beide personen. Om je eigen kijk op het leven te hebben, om van elkaar te leren, de verschillen te erkennen, de overeenkomsten te waarderen. Mijn moeder zal altijd mijn moeder blijven, welke rol ze ook vervult en hoe graag ik het soms had willen ontkennen.

Ik weet dat je dit niet zal lezen mam maar ik waardeer wat je mij hebt geleerd. Wat je me hebt bijgebracht. Je deed mij inzien hoe belangrijk het is om je eigen persoon te zijn, om op eigen benen te kunnen staan en geen ‘nee’ te accepteren. Om altijd te blijven vechten voor waar je in gelooft. Je kunt niet beïnvloeden waar je wieg staat of wie je in de wieg heeft gelegd, maar je kunt wel bepalen hoe je je kansen inzet om je eigen leven en dat van anderen te beteren, te raken en te koesteren.

Jij gaf mij de kracht om Ieteke te zijn, niet meer en niet minder, in goede en in slechte tijden. Jij maakte mij tot wie ik ben en daar ben ik je dankbaar voor.

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s