IK HOU VAN JE

Heb jij ook gewacht met “ik hou van je” zeggen totdat je zeker wist dat die persoon het verdiende? Tot je zeker wist dat die persoon echt super leuk was, tot je had gecheckt of je wel echt jezelf kon zijn in zijn of haar buurt of tot je misschien wel het gevoel had dat je leven nooit meer zo leuk zou zijn zonder hem of haar. Wel hè? Join the club.

Maar stel dat je was begonnen met “ik hou van je”, en dan gaandeweg was gaan besluiten of je die persoon ook leuk vind. Of hij of zij iemand is die voor langere tijd met je mee mag in jou leven, of dat er misschien toch dingetjes zijn waar je op afknapt. Het zou, hoe dan ook, niets veranderen aan je “ik hou van je” van die eerste ontmoeting. Zie je het voor je?

Hoe zou dat zijn, denk je: als je van iedereen zou houden. Ongeacht of je ze leuk vindt, ongeacht of ze iets speciaals betekenen voor je. Stel het je eens voor, gewoon voor de lol. Of, omdat liefde misschien ooit wel zo bedoeld was.

Wat is Liefde?

Een tijdje terug kwam ik deze tekst tegen op facebook en die heb ik meteen opgeslagen, waarin het idee van houden van iedereen werd geopperd. De schrijfster geeft een aantal pakkende voorbeelden:

“Think about it. Don’t we all have family members that we love but we don’t like? We care about them and we want the best for them, but we can only take them in small doses because frankly, we don’t really like them.

And have you ever loved someone romantically but then your feelings changed and you wanted to end the relationship, yet you still loved them? It’s because you no longer liked being around them like you used to but you still cared about them.

You see, the love didn’t fade, it’s always there. The “like” went away. It’s the “like” that draws us to another person and takes the relationship to the next level.

Have you ever started a romance and felt like you loved the person on the very first day you met them? But you didn’t say anything because you felt it was too soon?

What if we all said “I love you” on the first day? That would be beautiful.”

Jaha. Jahahaha. Wie heeft er eigenlijk ooit bedacht dat je mensen leuk moet vinden om ervan te kunnen houden? Dat je er iets voor moet doen, zijn, laten, het als het ware moet verdienen? Hebben we misschien heel het idee van liefde een beetje verkeerd begrepen?

Iemand leuk vinden gebeurt, als je het mij vraagt, pas wanneer je iemand kent. Wanneer je precies weet hoe iemand in elkaar zit en daar blij van wordt. Wanneer je iemand leuk vindt, is dat om wie hij of zij is als liefde, als vriend of als collega. Maar je kunt natuurlijk niet met iedereen vrienden worden. Nee, je vindt iemand pas leuk wanneer hij of zij op positieve manier iets bijdraagt aan je leven. Stel je eens voor dat iemand je diep in de ogen aankijkt en zegt “jeetje, wat vind ik jou leuk.” Dat is toch leuheuuukkk!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s