HOKJES

Een tijd geleden vroeg iemand mij of mensen kunnen veranderen. Daar antwoordde ik volmondig ‘ja’ op. Ik denk namelijk dat er in de huidige wereld, waarin iedereen lyrisch is over persoonlijke groei en uit je comfortzone stappen, nog veel te weinig ruimte is voor mensen die daadwerkelijk een kleine of grote transformatie doormaken. Zit je eenmaal in een hok, kom je er in de ogen van anderen nooit meer uit. En dan heb ik het niet eens over hokjes op basis van geslacht, afkomst of uiterlijk, en ook niet over de vraag of je van pure evil kan veranderen in een goed mens (als daar überhaupt definities van bestaan).

 

Hokjes denken

Nee, waar het mij om gaat, is dat het lijkt alsof je, eenmaal in een bepaald hokje bent geduwd op basis van iets in je gedrag of persoonlijkheid, wordt geacht nooit meer van gedachten te veranderen. Roep je op je 14e dat je baby’s haat en dat je echt nooit een kind hoeft, word je als je dubbel zo oud bent daar opeens fijntjes op gewezen. Als je heel blij je babynieuws vertelt, komt er zo’n sneer: “jij wilde toch geen kinderen?” Of als je vroeger niet vooruit te branden was tijdens de gymles, en jaren later het roer omgooit om een fit girl te worden, er ook achter je rug om wordt gefluisterd hoe belachelijk en niet jou het is. Alsof je niet van mening mag veranderen, of het roer omgooien niet oké is.

 

Verbazen en veroordelen

Natuurlijk, als je zelf verandert, voelt dat vaak heel geleidelijk. Je brengt nou eenmaal elke seconde van je leven met jezelf door, dus het is niet gek dat veranderingen in je eigen innerlijk, uiterlijk of gedrag  jou niet altijd opvallen. En ook ik heb wel eens met grote ogen gekeken als ik iemand na elkaar jaren niet gezien te hebben een compleet ander iemand voor me zag staan. Verbazing is ook niet erg, maar veroordeling..

 

Hokjes en hypocrisie

In de “groene” wereld kom je ook vaak hokjes tegen. Nu ben ik zelf geen vegetariër of veganist (en ook geen fit girl  of (voormalig) kinderhater trouwens), maar het verbaast me echt hoe het er daar aan toe kan gaan. Allerlei oordelen over wat je wel en niet doet. Als je geen vlees eet en wel vis word je zo’n beetje gebombardeerd tot nepvegetariër. En waarom je als “volledige” vegetariër dan wel leren schoenen hebt. Of een ei eet. Of een vliegenmepper in huis hebt

En zulk advies komt dan niet eens altijd van mensen die het zelf wel perfect doen.. Mensen die zelf wel een paar kilo kwijt zouden willen die over iemand met een maagband zeggen dat dat wel lekker makkelijk is, als je er zelf niets voor hoeft te doen. Of een “zij is zó saai sinds ze niet meer rookt”, van iemand die stiekem baalt van al haar eigen mislukte stoppogingen. Want het leven is veel leuker als we anderen even veel verandervrijheid gunnen als we zelf zouden willen krijgen, toch?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s